7. Sınıf Peygamberimizin Hayatı konu anlatımı

İslam’a davet: gizli davet ve ilk Müslümanlar (Hz. Hatice, Hz. Ali, Hz. Ebu Bekir, Zeyd b. Harise), Darü’l-Erkam, açık davetin başlaması (Safa tepesi), Mekkelilerin tepkileri ve işkenceler (Hz. Bilal, Yasir ailesi), boykot ve Hüzün Yılı; Taif yolculuğu (619) ve Peygamberimizin merhameti; İsra ve Miraç, namazın farz kılınması; yeni yurt arayışı: Habeşistan hicretleri ve Necaşi, Akabe biatları; hicret yolculuğu (622): Sevr mağarası, Kuba, Medine’de karşılanma.

Peygamberimizin Mekkeli sahabilerle iletişimi: onlara değer vermesi, dertlerini dinlemesi, sıkıntılarında yanlarında olması, istişare etmesi, işkence görenleri teselli etmesi (“Sabredin ey Yasir ailesi…”); muhacirlerin dilinden Peygamberimiz: Cafer b. Ebi Talib’in Necaşi huzurunda Cahiliye ile İslam’ı karşılaştıran konuşması; Peygamberimizin Mekke’deki yakın arkadaşları: Hz. Ebu Bekir (Sıddık), Hz. Ömer (Faruk), Hz. Osman (Zinnureyn), Hz. Ali, Hz. Hamza (Seyyidü’ş-şüheda), Hz. Bilal (ilk müezzin), Abdurrahman b. Avf, Sa’d b. Ebi Vakkas; dostluğun değeri ve iyi arkadaşlık.

Peygamberimizin hayatında sabır: sabrın anlamı ve türleri (zorluğa, ibadete, kötülükten uzak durmaya sabır), Mekke’deki baskılara, boykota, Taif’e ve evlat acısına karşı sabrı, “Sabır ilk sarsıntı anındadır.” hadisi; Peygamberimizin hayatında oruç: ramazan orucunun farz kılınması (hicri 2), sahur ve iftar adabı, nafile oruçları (pazartesi-perşembe), orucun insanı kötü söz ve davranıştan koruması, oruç ve paylaşma, fitre; Peygamberimizin hayatında infak ve sadaka: cömertliği (ramazanda esen rüzgârdan daha cömert olması), sadakanın türleri (gülümsemek, yol göstermek, eziyet veren şeyi kaldırmak), zekât ve paylaşma.

Peygamberimizin ilme verdiği önem: ilk vahyin “Oku!” emriyle başlaması, “Rabbim ilmimi artır.” duası, “İlim öğrenmek her Müslümana farzdır.” hadisi, faydalı ilim duası ve faydasız ilimden Allah’a sığınması, Bedir esirlerinin okuma yazma öğretmesi, Mescid-i Nebevi ve Suffe’nin eğitim merkezi olması, kadınların eğitimi; Peygamberimizin ilme teşvik ettiği sahabiler: Abdullah b. Abbas, Abdullah b. Mesud, Zeyd b. Sabit (vahiy kâtipliği, yabancı dil), Muaz b. Cebel (Yemen), Hz. Aişe, Ebu Hureyre, Ubey b. Ka’b; ilmin amel ile birlikteliği ve ilmi paylaşmak.