Hristiyan felsefesi (Augustinus, Aquinas), İslam felsefesi (Farabi, İbn Sina, İbn Rüşt, Gazali); inanç-akıl ilişkisi.
Genel özellik
Bu dönemde felsefe din ile akıl arasındaki ilişkiyi merkeze aldı. Antik Yunan felsefesi (özellikle Aristoteles ve Platon) dinî düşünceyle uzlaştırılmaya çalışıldı.
Hristiyan felsefesi
Augustinus: “Anlamak için inanıyorum.”; bilgi ilahi aydınlanmayla elde edilir. Thomas Aquinas: akıl ve inanç çelişmez; Tanrı’nın varlığına beş kanıt (beş yol) sundu.
İslam felsefesi
Farabi “ikinci öğretmen” (Muallim-i Sani) olarak bilinir; erdemli şehir (El-Medinetü’l-Fazıla). İbn Sina varlığı zorunlu ve mümkün olarak ayırdı. Gazali felsefecileri eleştirdi (Tehafütü’l-Felasife); İbn Rüşt ona cevap verdi ve aklı savundu.
- İnanç-akıl ilişkisi
- Augustinus: anlamak için inanmak
- Farabi: erdemli şehir
- İbn Sina: zorunlu-mümkün varlık
Örnek soru ve çözümü
Farabi’nin “Erdemli Şehir” düşüncesi neyi anlatır?
Bilge bir yöneticinin önderliğinde, insanların mutluluğa ulaşmak için iş birliği yaptığı ideal toplumu.