5. Sınıf Peygamberimizin Hayatı konu anlatımı

Peygamberimizin doğduğu çevre: Mekke şehri, Kâbe, Arap toplumunun durumu; Fil olayı ve Fil yılı; Peygamberimizin doğumu (571, Mekke), babası Abdullah’ın doğumundan önce vefatı, annesi Âmine, adını dedesi Abdülmuttalib’in koyması (Muhammed: övülmüş); sütannesi Halime ve çölde geçen yılları; annesini 6, dedesini 8 yaşında kaybetmesi, amcası Ebu Talib’in himayesi; amcasıyla Şam yolculuğu ve Rahip Bahira; çocukken çobanlık yapması; yetim büyümenin Peygamberimizin kişiliğine etkisi ve yetimlere verdiği değer.

Peygamberimizin çocuklarla iletişimi: çocuklara selam vermesi, onları sevip öpmesi, oyunlarına katılması ve şakalaşması, onlara hediye vermesi, isimleriyle hitap etmesi, hatalarında nazik davranması, namazda çocukların ağlamasıyla namazı kısaltması; “Küçüklerimize merhamet etmeyen bizden değildir.” hadisi; çocukların dünyasında Peygamberimiz: çocukların onu sevmesi ve ona yakınlığı; yanında yetişen çocuklar: Hz. Ali, Enes b. Malik (on yıl hizmet), Zeyd b. Harise, Üsame b. Zeyd, Abdullah b. Abbas, Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin; çocuklara sorumluluk ve güven vermesi.

Peygamberimizin temizlik adabı: beden temizliği (el yıkama, ağız ve diş temizliği, misvak, banyo, tırnak ve saç bakımı), elbise ve çevre temizliği, “Temizlik imanın yarısıdır.” hadisi, yolları temiz tutmak; yeme-içme adabı: yemeğe Bismillah ile başlamak, sağ elle ve önünden yemek, yemekten önce ve sonra elleri yıkamak, az ve ölçülü yemek (midenin üçte biri), israf etmemek, yemeği ayıplamamak, oturarak ve yudum yudum içmek, yemeği paylaşmak, sonunda şükretmek; giyim kuşam adabı: temiz, sade ve gösterişsiz giyinmek, sağdan başlamak, kibir ve israftan kaçınmak, yeni giysi giyince dua etmek.

Eş olarak Peygamberimiz: eşlerine sevgi, saygı ve nezaketle davranması, ev işlerine yardım etmesi (elbisesini yamaması, ayakkabısını onarması, keçisini sağması), eşleriyle şakalaşması ve Hz. Aişe ile koşu yarışı, eşlerinin görüşlerine değer vermesi, Hz. Hatice’ye vefası; “Sizin en hayırlınız ailesine karşı en hayırlı olanınızdır.” hadisi; baba olarak Peygamberimiz: çocukları (Kasım, Zeynep, Rukiye, Ümmü Gülsüm, Fatıma, Abdullah, İbrahim), kızı Hz. Fatıma’ya sevgisi ve onu ayakta karşılaması, oğlu İbrahim’in vefatındaki hüznü; dede olarak Peygamberimiz: torunları Hz. Hasan, Hz. Hüseyin ve Ümame ile ilgisi, onları sırtına bindirmesi ve onlarla oynaması.